بخشش هاى خدا و تقدير روزيها « وَهُوَ الْمَنَّانُ بِفَوائِدِ النِّعَمِ ، وَعَوَائِدِ الْمَزِيدِ وَالْقِسَمِ » ( اوست بسيار احسان كننده به نعمت هاى مفيد ، و منفعت هاى بسيار و قسمت هاى مقدّر و تعيين شده . ) « منّان » صيغه مبالغه به معناى كثيرالانعام است ، « فوائد النّعم » از قبيل اضافه صفت به موصوف است . « عوائد » جمع « عائدة » به معناى درآمد و فايده است ، « مزيد » به معناى زياده است ، « قِسَم » جمع « قسمت » به معناى تقسيم شده است . معناى دو جمله اين است كه خداوند به وسيله آن همه نعمت هاى پرفايده ، و نصيب هاى زياد و تقسيم شده ، نعمت هاى خود را بر بندگان ارزانى داشته و حجّت را بر آنها تمام كرده است . « عِيَالُهُ الْخَلْقُ ، ضَمِنَ اَرْزَاقَهُمْ ، وَقَدَّرَ اَقْوَاتَهُمْ » ( همه مخلوقات عيال او هستند ، روزى آنان را ضامن شده ، و قوت آنان را مقدّر كرده است . ) « عيال » به معناى نان خور است . اين كلمه نسبت به بشر يعنى آنهايى كه مخارجشان به عهده اوست ; و نسبت به خداوند يعنى همه موجودات ذى روحى كه روزى مىخورند . « خلق » به معناى مخلوق است ; يعنى همه مخلوقات نان خور و روزى خوار او و محتاج به او هستند ، خداوند هم روزى آنان را ضامن شده و رزق آنان را مقدّر فرموده است . « وَنَهَجَ سَبِيلَ الرَّاغِبِينَ اِلَيْهِ ، وَالطَّالِبِينَ مَا لَدَيْهِ » ( و واضح نموده است راه راغبان به سوى خود را ، و طالبان به آنچه نزد اوست . ) « نهج » به معناى « اوضح » است ، « و نهج سبيل الرّاغبين اليه » و روشن و واضح ساخته است راه آنهايى را كه به سوى او رغبت دارند ، « و الطّالبين ما لديه » و راه آنهايى را كه چيزهاى نزد خدا را طالب اند . مؤمنين وعده ها و بشارتهاى خدا را